Sposób na nudę
Co w istotny sposób różni zabawę od innych czynności? Powszechnie uznaje się, ze motywem podjęcia zabawy jest chęć przyjemnego spędzenia czasu. Praca i nauka choć czasem bywają przyjemne, to jednak maja swój cel, nastawione są na określony efekt konkretnego działania. W zabawie dzieci uczestniczą dla własnej przyjemności i opierając się na swojej wyobraźnie tworzą nową, inną rzeczywistość. Powszechnie wiadomo, że zabawa nieodłącznie towarzyszy dziecku. To w niej kształci się i przejawia potrzeba oddziaływania na świat…
Króla nie ma w domu
Gracze – za wyjątkiem wybranego króla ? siedzą w kółku na ziemi i robią co im zada król np. czytają, piszą, szyją, sprzątają, myją; (w wyborze może pomóc osoba przygotowująca grę). Zajęcia te przedstawiają dzieci za pomocą pantomimy. Gdy tylko król zawoła: ?Króla nie ma w domu?, wszyscy rozbiegają się i harcują po łące. Kiedy nagle król krzyknie: ?Król jest z powrotem!?, każdy gracz musi jak najszybciej biec na swoje miejsce i powrócić do wykonywanej poprzednio czynności. Kto będzie najwolniejszy i zostanie zauważony przez króla odpada.
Słoń
Uczestnikom wyznaczamy poszczególne role: Mama, Tata, Dzieci, Słoń, Pikuś, wszyscy stają w szeregu. Następnie czytamy powoli tekst, a wyznaczona osoba musi jak najszybciej obiec szereg i wrócić na swoje miejsce.
Pewnego pięknego dnia tatuś zaproponował dzieciom wycieczkę do zoo. Mamusia zgodziła się, a Pikuś zamerdał ogonkiem. Po obiedzie cała rodzina dotarła do zoo. Tata przy wejściu kupił bilety a dzieci prosiły mamusię o lody. Przy bramie mamusia powiedziała, że trzeba uważać na Pikusia. No i tak cała rodzina weszła do środka. Dzieci nie mogły doczekać się kiedy zobaczą słonia, dużego słonia, pięknego słonia. Nagle krzyczą: Mamo! Tato! Słoń! Piękny słoń! Aż Pikuś zaszczekał widząc słonia. Dzieciom podobały się uszy słonia, a mamie atrakcyjna trąba słonia. Po powrocie do domu cała rodzina usiadła do kolacji a Pikuś dostał ulubioną kość. I tak cała rodzina wspomina słonia, pięknego słonia, dużego słonia. I tak właśnie zakończył się wizyta w zoo.
Wyścig kretów
Wszyscy stają rzędem w rozkroku, rzędów może być kilka. Gracze stojący na końcu rzędu przechodzą na czworakach między nogami współćwiczących i ustawiają się w rozkroku na przedzie swych rzędów. Gdy tam już się znajdują, wówczas następny gracz przedostaje się na czoło swego rzędu.
Mur obronny
Na sygnał wszyscy wybiegają z linii mety starając się dostać na drugą stronę muru. Strażnik usiłuje chwycić jak największą liczbę przebiegających. Każdy schwytany staje się jego pomocnikiem. W ten sposób liczba ich rośnie, co utrudnia przejście przez mur obronny. Zwycięzcą zostaje ten, kto przedostał się przez mur ostatni i temu powierzamy w następnej rozgrywce rolę strażnika. Jeżeli uczestnicy zbytnio odwlekają moment przebiegnięcia na drugą stronę muru, wówczas liczeniem do trzech strażnik zmusza ich do wykonania zadania. Ten, kto mimo liczenia nie próbuje przedostać się przez mur zostaje uznany za schwytanego.
Nos, podłoga, lampa
Osoba prowadząca poleca uczestnikom zabawy patrzeć na niego, słuchać uważnie co mówi i wykonywać uważnie jego polecenia. Prowadzący mówi ?noś?, a jednocześnie pokazuje palcem wskazującym lampę lub podłogę. Zadaniem dzieci jest wskazać właściwą rzecz. Zabawa wywołuje wiele radości, bo dzieci najczęściej wykonują polecenia gestów, a nie słów.
Dotknij czegoś
Dzieci biegają w trakcie, gdy gra muzyka na ciszę w muzyce prowadzący mówi np. dotknij czegoś, co jest: okrągłe, czerwone. Dzieci odnajdują i dotykają przedmiot o wskazanych cechach.(Podczas zabawy z dziećmi starszymi możemy podawać większą ilość cech).
Lustro
Dwoje dzieci stoi naprzeciw siebie. Jedno wykonuje ruchy imitujące dowolną czynność, drugie stara się te ruchy dokładnie naśladować, jakby było lustrzanym odbiciem. Dzieci naśladujące ruchy, powinny wykonywać każdy ruch odwrotnie ? inną ręką, nogą i stroną ciała.
Opowieść ruchowa
Śpiewamy dzieciom piosenkę:
Mój kask, on ma trzy rogi, trzy rogi ma mój kask.
Bo gdyby nie trzy rogi, to nie byłby mój kask.
Dzieci gestem ilustrują opowieść: mój ? wskazują na siebie, kask ? kładą dłoń płasko na czubku głowy, trzy ? wysuwają do przodu dłoń z wyprostowanymi trzema palcami, rogi ? przykładają do głowy ręce, wystawiając po dwa palce. Podczas pierwszego wykonania dzieci śpiewają całą piosenkę i przedstawiają opowieść gestami, podczas kolejnych powtórzeń opuszczają po jednym słowie (mój, kask, trzy, rogi), zastępując je odpowiednim gestem i mruczeniem.
Ciekawe pomysly.. U nas w rodzince od dawna sprawdzaja sie rozne gry i zabawy edukacyjne, prym wiodą ukladanki dla naszych przedszkolakow „Kto silniejszy?” i „Trojaczki”. Dobry pomysl na wspolne jesienno-zimowe popoludnia