Wychowanie dziecka | 24 stycznia 2010 13:04   dodajdo

Agresja u dzieci

Rodzice napotykają nieraz trudności wychowawcze w odniesieniu do dziecka agresywnego. Mianem tym określa się dzieci, u których występują częste i liczne zachowania agresywne. Ich subiektywnym odpowiednikiem jest występowanie emocji gniewu i złości, chęci szkodzenia, dokuczania, wyrządzanie przykrości lub zadawania bólu. Przejawy agresji Agresywne zachowanie może przyjmować formę agresji fizycznej lub słownej. Przejawem agresji fizycznej są wszczynane przez dziecko bójki, uderzenie, kopnięcie lub ukłucie kolegi, zamierzone niszczenie lub uszkodzenie przedmiotów, znęcanie się nad zwierzętami. Agresja słowna przejawia się natomiast w inicjowanych kłótniach, Przezywaniu, wyśmiewaniu lub dokuczaniu innym dzieciom, skarżeniu, rozprzestrzenianiu złośliwych plotek i pomówień. Agresja jest najczęściej skierowana na inne dzieci lub przedmioty. Zdarza się jednak, że zachowania takie skierowane są na osoby dorosłe. Przyczyny agresywnych zachowań Jedna z przyczyn agresywnego zachowania się dzieci są frustracje wywołujące wystąpienie poczucia krzywdy, emocji, gniewu lub zdenerwowania. powstają one np. w skutek odebrania dziecku atrakcyjnej zabawki, przeszkodzenia mu w zabawie, obraźliwych przezwisk kolegów, otrzymania na lekcji niskiej oceny, stosowania przez rodziców kar fizycznych, zaistnienia dla dziecka przykrych zdarzeń losowych. Frustracja powoduje blokadę, czyli brak możliwości zaspokojenia określonych potrzeb. Powstawaniu agresywnego zachowania się dzieci sprzyja zwłaszcza blokada potrzeby uznania społecznego oraz potrzeby samodzielności. Jest to spowodowane zbyt częstym upominaniem go przez rodziców, wytykaniem mu różnych wad i braków przy równoczesnym stawianiu za przykład osiągających lepsze wyniki w nauce lub wzorowo zachowujących się brata, siostry lub kolegi. Jak karać zachowania agresywne Strach przed kara powstrzymujący przed agresją oddziałuje tylko tak długo dopóki istnieje bezpośrednie zagrożenie jej zastosowania. Z tych względów, nie rezygnując całkowicie ze stosowania niektórych kar w wychowaniu, nie można ich traktować jako zasadniczego przeciwdziałania powstawaniu agresji u dzieci. Bardziej skuteczne od kar będących zewnętrznym hamulcem agresji jest wytworzenie wewnętrznej motywacji zapobiegającej jej . powinny im towarzyszyć nakazy pomocy potrzebującym, otaczania ich opieką, okazywania im życzliwości. Jednym z celów wychowania jest przeciwdziałanie powstawaniu powstawaniu. Funkcję tę mogą spełniać przyswojone normy postępowania oraz ukształtowane na ich podłożu uczucia moralno - społeczne. Normy takie zawierają zakazy szkodzenia, dokuczania, bicia, wyśmiewania, poniżania agresji przez ukształtowanie i wpojenie dziecku systemu norm. Warunkiem skutecznego przeciwdziałania agresywnemu zachowaniu się dzieci jest uwzględnienie przyczyn jego powstawania oraz dostosowanie do nich środków oddziaływania wychowawczego. Na podstawie: pod red doc. dr hab. W. Pomykało, Vademecum dla rodziców dzieci od lat 6 do 10

Dodaj komentarz